اندیشه سرا

قرن بیست و یکم با خود سطح دیگری از جنایت را آورد که اگر چه در فیلم های قبلی اشاره هایی به آن شده بود اما خود هرگز به عنوان یک استعاره در سینما مطرح نبود. ظهور پایدار یا آنچه ما از آن به عنوان شیوه تروریسم نام می بریم که با پیشرفت های شبکه مجازی اینترنت همراه شد و با خود این آگاهی را ارتقاء داد که چگونه خود شبکه ارتباطی می تواند به عنوان یک ابزار ترور به کار برده شود . با به کار بردن ایده ویدئو و فیلم به عنوان شکلی از تروریسم به نظر می آید...

اما واژهء سبک اصلا عربی است و به‏ معنی گداختن و ذوب فلزاتی چون طلا و نقره و اسلوب قالب‏گیری فلز مذاب‏ است. در تاریخ ادبیات فارسی و نقد ادبی ایران، ایرانیان از دیرباز به مقولهء سبک توجه خاصی داشتند. اما واژهء سبک را به کار نمی‏برده‏ اند،بلکه به‏ جای آن از واژه‏ هایی چون طرز، طریقه، شیوه و سیاق استفاده می‏ کرده‏ اند.(کلمهء سبک برای نخستین بار در نقد ادبی در ایران در مقدمهء کتاب مجمع الفصحای‏ 2رضا قلی خان هدایت...

دو سینمای امریکایی وجود دارد : هالیوود و هالیوود. اما بدون شک از این میان ، یکی جریان بدنه هالیوود و دیگری هالیوود شخصی است. در دومی (اولی را می توان نوعی فعالیت اقتصادی دانست) می توان از آن هایی که حالتی کلبی مسلکانه ، سرخورده ، بی رمق و بدون اصول دارند ، چشم پوشی کرد. آن ها بی نام و نشان هستند -  پس مرتب توسط کمپانی هایی که این افراد روح خود را به آن ها فروخته اند تبلیغ شده و نام هایشان هر هفته بر روی بیلبوردها ظاهر می شود.

پس از جنگ جهانی دوم و سست شدن پایه های مدرنیسم که می توان به مهمترین آن ها از جمله ایمان به خرد، علم، پیشرفت و تکنولوژی به عنوان مؤلفه های رستگاری بشر اشاره کرد، در دهه ی 60 مفهومی وارد گفتمان انتقادی شد که پسامدرنیسم نام داشت. پسامدرنیسم مفهومی متکثر است و ارائه ی تعریفی مشخص از آن نقض غرض  محسوب می شود. اما وجه اشتراک تمامی تعبیرها از این مفهوم (جنبش، دوره ی تاریخی و یا...)  به زیر سؤال بردن اصول و مؤلفه های مدرنیسم و غیر معتبر دانستن...

ژیل دلوز، فیلسوف فرانسوی در اواسط دهه 1980 با چاپ دو جلد کتاب مهم به نام های "سینما 1: تصویر- حرکت (Motion Image)" و "سینما 2: تصویر- زمان (Time Image)" به توصیف ماهیت سینما در طول یک قرن پرداخت. در کتاب اول، دلوز با ذکر نمونه های بسیاری نشان می دهد که آنچه ماهیت تصاویر متحرک را در نیم قرن اول تولد سینما شکل می دهد اساسا رابطه تصویر- حرکت است. دلوز سینما را به عنوان هنر دارای ویژگی هایی می داند که سایر...

"خارش هفت ساله" در فاصله میان دو شاهکار کمدی رمانتیک دهه 1950 بیلی وایلدر یعنی "سابرینا-1954" و "عشق در بعد از ظهر-1957" فیلمی چندان باشکوه نیست. برگردان شتابزده نمایشنامه اکسلرود به فیلم‌نامه در تک تک سکانس‌های فیلم مشهود است و نیز این که خود او در مصاحبه ای درباره آثارش این فیلم را از جمله فیلم‌هایش می‌دانست که خود دوستش نداشت. با تمام این‌ها آنچه انگیزه نگارنده از نوشتن درباره این فیلم است...

این جستار سر آن دارد که روانکاوی را در راه پاسخ به این پرسش به‏کار گیرد که کجا و چگونه جاذبه فیلم توسط الگوهای از پیش موجودِ شیفتگی در سوژه فردی و صورت‏بندیهای اجتماعیِ شکل‏دهنده آن تشدید می‏شود. نقطه آغاز این جستار شیوه‏ای است که از طریق آن فیلم تعبیر سرراست و به لحاظ اجتماعی تثبیت‏شده‏ای از تفاوت جنسی را بازتاب می‏دهد، آشکار می‏سازد و حتی از آن بهره‏برداری می‏کند، تفاوت جنسی‏ای که تصاویر، راه‌های شهوانیِ...

این مفهوم که برخی از فیلم‌ها تألیف می‏شوند یکی از تأثیرگذارترین و فراگیرترین دیدگاه‌ها در میان دیدگاه‌های امروزی مربوط به سینماست. عاشق سینمایی که چشم‏ انتظار به قول خودش «اسکورسیسی»، «آلن»، «رومر»،یا «تارانتینو»ی جدید است در واقع ایده کارگردان در مقام مؤلف را قدر می‏گذارد. این ایده که در دهه 1950 از نوشته‏های تروفو و دیگر ناقدان فرانسوی ریشه گرفت در آغاز دهه 1960 توسط اندرو ساریس در ایالات متحده پا...